تیرانداز در اسلام، بسیار مورد توجه بوده، به حدی که خود ائمه معصومین علیه السلام نیز در این رشته ورزشی- که در واقع رزمی نیز هست- شرکت نموده و حتی شرط بندی در آن را نیز، به خلاف اکثر موارد دیگر جایز می شمردند:

در باره امام صادق علیه السلام: آن حضرت در تیراندازی و شرط بندی آن، حضور به هم می رساند.

در تاریخ زندگی امام باقرعلیه السلام می خوانیم: هشام آن حضرت را به دمشق فراخوانده و در مجلسی که نظامیان، فرماندهان نظامی و بزرگان قوم حضور داشته و تیراندازان بزرگ و چیره دست به تیراندازی مشغول بودند، وارد می کند. سپس از وی می خواهد که تیراندازی کند. آن حضرت عذر می آورد که: "من پیر شده ام و از من گذشته که بخواهم تیراندازی کنم، در صورت امکان، مرا از این کار معاف دارید"؛ ولی هشام نمی پذیرد و به یکی از بزرگان- که تیراندازی می کرد- اشاره می کند کمانش را به حضرت بدهد. امام باقرعلیه السلام کمان را به همراه یک تیر از وی گرفته، تیر را در چلّه کمان نهاده، در مقابل سیبل ایستاده و پس از نشانه روی، تیر را رها می سازد. تیر، درست در وسط خال می نشیند و همه در شگفت می شوند. آن گاه تیر دوم را به سوی هدف رها می کند، تیر دوم به انتهای تیر اول اصابت نموده و آن را تا نوک شکافته و در وسط خال می نشیند. تیرهای سوم، چهارم، پنجم تا نهم نیز، هر کدام به انتهای تیر فعلی خورده، آن را شکافته و در وسط خال جای می گیرند، که این مهارت بی نظیر در تیراندازی موجب تعجب و نیز بر انگیخته شدن حس حسادت در هشام و درباریان وی می شود. هشام، به ظاهر، امام علیه السلام را تشویق نموده، وی را در آغوش گرفته و در کنار خود می نشاند.

رهبر عظیم الشان انقلاب اسلامی، حضرت امام خمینی (ره) نیز برای تیراندازی و تمرینات آن، اهمیت ویژه ای قایل بودند.

ایشان در یکی از سخنرانی هایشان- که از تلویزیون جمهوری اسلامی ایران پخش شد- مطرح فرمودند که در سنین جوانی اسحله داشته و به تمارین تیراندازی می پرداخته و اکنون نیز می توانند تیراندازی کنند.

حضرت داوود پیامبرعلیه السلام نیز تیرانداز قابلی بود. او با تیراندازی توسط فلاخن، موفق شد بزرگ ترین طاغوت زمان خود "جالوت" را از پای در آورد.

حضرت اسماعیل پیامبرعلیه السلام نیز تیراندازی ماهری بوده و از این طریق به شکار می پرداخت.

پیامبر گرامی اسلام، ضمن ترغیب و تشویق مسلمانان به مبادرت به تیراندازی، در این باره می فرماید:

"رمیاً بنی اسماعیل، فانّ اباکم کان رامیاً؛

ای فرزندان اسماعیل! تیراندازی کنید که پدرتان تیرانداز بود."

پیامبر اکرم صلی الله علیه واله در این باره می فرماید:

"حقّ الولد علی والده ان یعلمه الکتابة و السّباحة و الرّمایة و ان لایرزقه الا طیباً؛

حق فرزند[پسر] بر عهده پدرش این است که به او آموزش دهد، نوشتن، شنا کردن و تیراندازی را، و روزی او را تنها از راه حلال و پاکیزه تهیه نماید."

"علّموا ابنائکم السّباحة و الرّمی؛

به پسرانتان، شنا کردن و تیراندازی را آموزش دهید."

"علموا بنیکم الرّمی فانّه نکایة العدو؛

تیراندازی را به پسرانتان آموزش دهید، زیرا موجب سرشکستگی دشمن است. اسلام، مهیاسازی "قوّت"، جهت مقابله با دشمن و ترسانیدن وی را لازم و واجب می شمارد؛

آن جا که خداوند متعال در قرآن کریم می فرماید:

"و اعدّوا لهم ما استطعتم من قوّة؛

آن چه قوه و توان دارید، برای [مقابله با] آن ها [دشمنان] آماده و مهیّا سازید!"

آن گاه، پیامبر گرامی صلی الله علیه و اله تیراندازی را به عنوان یکی از مصادیق بارز "قوّه" معرفی نموده و می فرماید:

"الا انّ القوّة الرّمی، الا انّ القوّة الرّمی؛

آگاه باشید! "قوّة" همان تیراندازی است، آگاه باشید! "قوّة" همان تیراندازی است."

نوشته شده توسط ر. زراعتی در چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1387 ساعت 23:17 موضوع اهمیت ورزش در اسلام و همچنین از دید بزرگان تاریخ | لینک ثابت

پنج سازمان  ورزش بین المللی فلج مغزی ، سازمان بین المللی ورزش نابینایان ، سازمان ورزشی و بین المللی معلولین کم توان ذهنی ، فدراسیون ورزشهای بین المللی با ویلچر از جمله مراکز سازمانهای فعال در ورزش معلولان به شمار می روند .

 اهداف و اصول :

طبق اساسنامه سازمان ورزشهای معلولین ، این سازمان دارای اهداف و اصول ذیل است :

نماینده بین المللی ورزش معلولین بر اساس استانداردهای پارالمپیک

 مسئول تصویب ، نظارت و هماهنگی مسابقات پارالمپیک تابستانی و زمستانی

 مسئول هماهنگی جدول مسابقات رشته های ورزشی معلولین در سطح بین المللی و منطقه ای و تضمین پوشش کامل کلیه نیازهای فنی - ورزشی در کلیه گروههای معلولین .

 تلاش در جهت الحاق رشته های ورزشی معلولین به فعالیت های ورزشی افراد سالم با حفظ هویت اصلی رشته های ورزشی معلولین .

 ارتباط با کمیته بین المللی المپیک و دیگر سازمانهای بین المللی ورزشی جهت دستیابی به این اهداف و اصول .

 تشویق و حمایت از برنامه ها و فعالیت های توانبخشی ، تحصیلی ، تحقیقی در جهت اهداف سازمان .

 ارتقاء ورزش معلولین در تمامی گروههای معلول بدون در نظر گرفتن تبعیضات سیاسی ، مذهبی ، اقتصادی ، معلولیتی ، جنسیتی و قومی .

فراگیر کردن موفقیت های مناسب جهت شرکت هر چه بیشتر معلولین در ورزش و طرح ریزی هر چه بیشتر برنامه های آموزشی جهت بالا بردن و شکوفایی استعدادهای آن .

 الحاق هر چه بیشتر ورزشکاران معلول با معلولیت شدید و حضور زنان ورزشکار در رقابت های زمستانی و تابستانی پارالمپیک .

تلاش هر چه بیشتر جهت نیل به اهداف و اصول سازمان

 لوگوهای IPC

فدراسیون ورزشهای معلولین لوگوی IPC  از سه رنگ سبز ، قرمز و آبی تشکیل شده است که این سه رنگ سمبل سه مشخصه انسان یعنی فکر ، جسم و روح میباشد . در سال 1988 و در بازیهای المپیک تابستانی سئول این لوگو برای اولین بار استفاده شد .

دفتر مرکزی IPC

دفتر مرکزی و بین المللی سازمان ورزشهای معلولین در شهر بن آلمان مستقر می باشد . با توجه به رشد چشمگیر فعالیت ها و پیچیدگی فزاینده خدمات ، سازمان بر آن شد تا از نیروی کاری داوطلب در سطح وسیع و گسترده در این دفتر استفاده نماید . با کمک مالی دولت آلمان و شهر بن ، توسعه دفتر مرکزی انجام شد و ساختمان این مرکز مورد بازسازی قرار گرفت تا تمامی تسهیلات برای معلولین در نظر گرفته شود و بالاخره دفتر مرکزی IPC  رسما در تاریخ 3 سپتامبر 1999 گشایش یافت .

نوشته شده توسط ر. زراعتی در چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1387 ساعت 23:16 موضوع ورزش معلولین | لینک ثابت

  معلولین ایران یکسال پس از پیروزی انقلاب اسلامی و در سال 1358 تاسیس و تحت نظارت سازمان تربیت بدنی فعالیت خود را آغاز نمود . در پی بروز جنگ تحمیلی و حضور جانبازان سرافراز میهن اسلامی در جامعه ، ضرورت ورود این عزیزان به صحنه های ورزشی جهت حفظ سلامتی و روحیه نشاط در میان آنان احساس گردید . لذا با برنامه ریزی صورت گرفته در این خصوص ، به مرور زمان جانبازان نیز به صحنه ورزش و رقابتهای داخلی و خارجی وارد و در سال 1359 نام فدراسیون فوق به فدراسیون ورزشهای جانبازان و معلولین تغییر کرد و در حال حاضر پانزده رشته تحت پوشش این فدراسیون فعالیت دارند .

با گسترش فعالیت های ورزش جانبازان و معلولین و با پیشنهاد ریاست فدراسیون در سال 1376 مبنی بر تاسیس فدراسیون ورزشهای نابینایان به سازمان تربیت بدنی و با پیگیری های بعمل آمده در سال 1378 این فدراسیون به جرگه سایر فدراسیونهای تحت پوشش سازمان تربیت بدنی درآمد که هم اکنون با 8 رشته ورزشی به فعالیت خود ادامه می دهد . 

از سوی دیگر با توسعه ورزش در میان مردان ، با تاسیس انجمن ورزشهای بانوان جانباز و معلول و نابینا در سال 1365 و سپس تاسیس انجمن ورزش بانوان نابینا در سال 1379 ، عملا دو انجمن فوق از بدو تاسیس تحت پوشش معاونت ورزش بانوان قرار گرفته و فعالیت خود را رسما آغاز نمودند . با توجه به فعالیتهای ورزش معلولین که از حدود صد سال قبل در جهان شروع و بعد از جنگ جهانی اول به دلایل پزشکی و روش ورزش درمانی از اهمیت بیشتری برخوردار شده بود منجر به تاسیس باشگاهای ورزش معلولین و از 1948 همزمان با افتتاح مسابقات المپیک لندن روز افتتاح مسابقات بین المللی استوک مندویل که به ورزشهای ویلچری توجه داشت گردید .

 به مرور زمان و با تشکیل سازمان جهانی ورزش معلولین نیاز و ضرورت تشکیل کمیته بین المللی پارالمپیک ( IPC) از سوی متولیان ورزش در جهان تشخیص داده شد و این کمیته در سال 1989 به صورت رسمی در کشور آلمان آغاز به کار کرد . بدنی اصلی IPC  مبنی بر لزوم تاسیس کمیته ملی پارالمپیک در ایران از سوی دکتر استید وارد ریاست وقت سازمان فوق جهت دیدار و گفتگو دعوت بعمل آمد . در پی دیدار استیدوارد با ریاست وقت مجلس شورای اسلامی آقای ناطق نوری و از سوی دیگر مشاهده فعالیت های گسترده ورزش معلولین در کشور با تاسیس کمیته ملی پارالمپیک موافقت به عمل آمد .

به دنبال تایید فوق و با تهیه اساسنامه کمیته ملی پارالمپیک ( NPC) این کمیته رسما مورد تایید کمیته ملی المپیک( NOC ) کشور واقع و اولین مجمع عمومی آن در تاریخ 17/11/ 1379 برگزار گردید که اعضای هیات رئیسه و اجرایی آن به مدت چهار سال انتخاب گردیدند . فعالیت این کمیته پس از خرید و بازسازی یکدستگاه ساختمان در مورخ 23/ 3/1380 رسما آغاز و مورد بهره برداری قرار گرفت .

  NPC چیست ؟

کمیته ملی پارالمپیک به منزله موسسه ای غیرتجاری ، غیر انتفاعی وابسته به کمیته ملی المپیک است . این کمیته تنها سازمانی است که سرپرستی ، اداره و هماهنگی امور مربوط به شرکت قهرمانان جانباز و معلول ایرانی را در بازیهای تابستانی و زمستانی پارالمپیک ، منطقه ای ، بین المللی و قاره ای که کمیته بین المللی پارالمپیک تدارک می بیند یا حمایت می کند را برعهده دارد . قهرمان جانباز و معلول به همه قهرمانانی اطلاق می شود که قطع عضو ، قطع نخاع ، فلج مغزی ، نابینا و کم توان ذهنی هستند و در طبقه بندی پزشکی پنج فدراسیون جهانی قرار می گیرند . کمیته ملی پارالمپیک دارای شخصیت حقوقی بوده و با توجه به قانون فهرست نهادها و موسسات عمومی غیر دولتی مصوب سال 1373 نهاد عمومی غیر دولتی است .

اهداف کمیته ملی پارالمپیک

بر طبق اساسنامه ، کمیته ملی پارتالمپیک دارای اهدافی به شرح ذیل می باشد :

1- کمیته ملی پارالمپیک برای ایجاد زمینه های مناسب و تدارک لازم برای شرکت فعال قهرمانان و ورزشکاران جانباز و معلول کشور در رقابت های پارالمپیک ، منطقه ای ، بین المللی و قاره ای با رعایت مقررات بین المللی پارالمپیک .

2- تلاش برای توسعه ورزش در بین افرادی که دارای معلولیت شدید هستند .

3- تلاش برای توسعه ورزش در بین بانوان جانباز و معلول

4- تشویق و کمک به احیای برنامه های پژوهشی در جهت تحقق اهداف کمیته ملی پارالمپیک .

5- ایجاد زمینه ها و بستر مناسب برای اجرای فعالیت های آموزشی به منظور توسعه ورزشهای جانبازان و معلولان .

6- تلاش برای ائتلاف ورزشهای جانبازان و معلولان و جنبش جهانی ورزش برای افراد سالم ضمن حفظ هویت ورزشهای جانبازان و معلولان .

7- تلاش برای تشکیل پایگاههای قهرمانی در سطح کشور .

8- مشارکت هر چه بیشتر قهرمانان در بازیهای تابستانی و زمستانی پارالمپیک به ویژه جانبازان و معلولان .

9- تلاش برای تحقق اهداف و اصول .

نوشته شده توسط ر. زراعتی در چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1387 ساعت 23:15 موضوع ورزش معلولین | لینک ثابت

نیاز به ورزش و تاثیر سلامتی آن در افراد معلول بسیار بیشتر از افراد سالم احساس می شود . بی تردید ورزش ، عاملی است که معلولان را به سطح جامعه می کشاند و آنان را در انجام فعالیتها مستقل می سازد.

  امروزه افراد معلول در سطح وسیعی در فعالیت های اجتماعی و مسابقات شرکت دارند و هویت خود را به جامعه شناسانده اند .

 هم اکنون 100 سال از ابداع ورزشهای معلولین می گذرد . قرن 18 و 19 میلادی زمانی بود که تاثیر ورزش در سلامت معلولین کاملا شناخته شده بود . بعد از جنگ جهانی اول فیزیوتراپی و ورزش درمانی به اندازه اورتوپدی و جراحی مهم شده بودند . در سال 1888 کلوپ ناشنوایان در برلین آغاز به کار کرد .

 سازمان جهانی ورزش ناشنوایان (CISS ) در سال 1922 تاسیس شد ولی افراد ناشنوا با دیگر معلولین همراه نشدند و هم اکنون نیز مسابقات جهانی مربوط به خود را با نام " مسابقات خاموش" برگزار می کنند . بعد از جنگ جهانی دوم به دلیل تعداد زیاد معلولین جنگی ، ورزشهای افراد معلول جسمی - حرکتی پا به عرصه وجود نهاد .

 در تحقیقاتی که برای سلامتی این افراد انجام شد ، مشخص گردید که ورزش یکی از بهترین درمانهای معلولیت است . در سال 1944 دکتر" لودویگ گوتمن" بر اساس درخواست دولت بریتانیا بیمارستان "استوک مندویل " که یک مرکز جراحی نخاعی بود را تاسیس کرد . در این مرکز ورزش یکی از درمانهای موثر معلولین به حساب می آمد .

 ورزش درمانی قدم اول برای ابداع ورزشهای معلولین بود که سپس به مسابقات و رقابت های ورزشی ختم شد . در 28 جولای سال 1948 ، روز افتتاحیه بازیهای المپیک 1948 لندن همزمان بود با افتتاح بازیهای استوک مندویل که در حقیقت در این روز ورزشهای با ویلچر آغاز شد .

 در سال 1952 سربازان معلول دانمارکی به ورزش معلولین پیوستند و کمیته رقابت های بین المللی " استوک مندویل" را تاسیس کردند .

 در سال 1960 ، تحت نظارت و حمایت فدراسیون جهانی سربازان قدیمی  گروه تحقیقی بین المللی ورزش معلولین جهت مطالعه و تحقیقات ورزش معلولین تاسیس شد و سپس در سال 1964 به افتتاح IOSD یا سازمان جهانی ورزش معلولین ختم شد

  . IOSD  برای ورزشکاران معلولی مناسب بود که نمی توانند به عضویت کمیته بازیهای جهانی در رشته های ورزشهای معلولین نابینا ، قطع عضو ، قطع نخاعی ، فلج مغزی و فلج قسمتهای مختلف بدن درآیند .

 در ابتدا 16 کشور به عضویت ISOD  درآمدند و باعث الحاق نابینایان و قطع عضویها به پارالمپیک 1976 تورنتو و معلولین ذهنی در مسابقات سال 1980 در "آرنهیم" گردید .

 هدف از برگزاری  مسابقات این بود که تمامی انواع ورزشهای معلولین را در بر گیرد و به عنوان یک کمیته هماهنگ کننده فعالیت داشته باشد . به هر حال دیگر سازمانهای مربوط به معلولین مانندCP- ISRA   و IBSA  در سالهای 1980 و 1978 تاسیس شدند . این چهار سازمان بین المللی همگی نیاز به هماهنگی را احساس کردند .

 بنابر این با کمک یکدیگر در سال 1982 ( کمیته هماهنگ کننده ورزشی معلولین در جهان ) را با نام ICC  افتتاح کردند . این کمیته متشکل از چهار سازمانCP- ISRA ،  IBSA  ،  ISMGF  ،  IOSD  و چندین دبیر کل و معاون می باشد .

  در سالهای بعد کشورهای عضو خواستار حضور بیشتر و داشتن نماینده بیشتر در سازمانها شدند که این امر به تاسیس موسسه مردمی در سال 1989 به نام IPC  شد و تا امروز این موسسه تنها سازمان چند منظوره رشته های ورزشی معلولین در جهان است کمیته بین المللی پارالمپیک نماینده بین المللی سازمان ورزش معلولین است.

  IPC  مسابقات پارالمپیک و دیگر مسابقات ورزش معلولین را در دو سطح کشوری و جهانی برگزار می کند . IPC  یک سازمان بین المللی غیر انتفاعی است با 160 کمیته ملی پارالمپیک و پنج فدراسیون بین المللی مخصوص ورزش معلولین . در حالیکه دیگر سازمانهای ورزش معلولین تنها یک گروه معلولین با یک ورزش را پوشش می دهند.

 IPC  به عنوان یک سازمان حمایت گر ، تمامی ورزشها و رشته های ورزشی معلولین را در بر می گیرد .

 سازمانهای ورزشی که IPC  را می سازند مطمئن هستند که آینده ورزش معلولین بستگی به ورود همه ورزشکاران معلول به صحنه مسابقات دارد .

 رقابتهای پارالمپیک بازیهایی است برای ورزشکاران برجسته و مستعدی که قادر نیستند همانند سایر ورشکاران در شرایطی معمولی به رقابت بپردازند. این بازیها همانند رقابتهای عادی المپیک و غالبا" در همان شهر یا کشوری که این بازیها انجام میشود، هر 4 سال یک باربرگزار میگردد. آنهایی که در این رقابتها شرکت میکنند بر اساس نوع ناتوانی جسمی و معلولیتشان دسته بندی می شوند.

 کلمه پارالمپیک از واژه لاتین "para" به معنای "به وسیله" و lympic در اشاره به بازیهای المپیک گرفته شده است.

تاریخ نوپای جنبش پارالمپیک به سال 1948 باز می گردد و این زمانی است که لودویک گوتمن اولین مسابقات معلولان جهان را تحت عنوان استوک مندویل با حضور ورزشکاران قطع نخاعی جنگ جهانی دوم برگزار کرد . سپس دیگر گروههای معلولین سازمانهای ورزشی و بین المللی خود را با انجام ورزشها و مسابقات مختلف به صحنه وارد کردند .

 سر لودویگ گاتمن (Sir Ludwig Guttmann) جراح مغز و اعصاب انگلیسی که در بیمارستان استوک مندویل(Stoke Mandeville) آیسلبوری (Ayslebury) انگلیس کار می کرد معتقد بود که بازیهای معلولین باید هم زمان با بازیهای المپیک انجام شود. او کسی بود که اولین بازیهای بین المللی با ویلچر را همزمان با بازیهای المپیک سال 1948 لندن سازماندهی کرد.

 وی پس از این ماجرا خیلی زود تلاش کرد تا بازیهای با ویلچر را به رقابتهای رسمی المپیک پیوند دهد و در نهایت موفق شد اولین رقابتهای رسمی و جهانی را در سال 1960 برگزار کند چرا که بازیهای انجام شده در سال 1952 از رسمیت ویژه ای برخوردار نبود.

 تنیس معلولین بازیهای تابستانی پارالمپیک در سال1960 در رم ایتالیا برگزار شد.در این بازیها 23 کشور با حدود 400 ورزشکار حضور داشتند.

در سالهای بعد به ترتیب ژاپن (توکیو 1964)، اسراییل (تل آویو 1968)، آلمان (هیدلبرگ 1972)، کانادا (تورنتو 1976)، هلند (آرنهام 1980)، ایالات متحده آمریکا و انگلیس (نیویورک و استوک مندویل 1984)، کره (سئول 1988)، اسپانیا (بارسلونا 1992)، ایالات متحده آمریکا (آتلانتا1996)، استرالیا (سیدنی 2000) و یونان (آتن 2004)!

نوشته شده توسط ر. زراعتی در چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1387 ساعت 23:13 موضوع ورزش معلولین | لینک ثابت

پیاده روی، کوه نوردی و دو، از جمله ورزش هایی هستند که به نحوی در اسلام مطرح شده اند.

همان گونه که در داستان حضرت موسی علیه السلام گذشت، آن حضرت به هنگام فرار از مصر، به مدت هشت شبانه روز پیاده روی می کند، تا به نزدیکی شهر مدین می رسد و این در حالی بود که گرسنه و تشنه بوده و پاهایش تاول زده بود.

"(اسلام) پیاده روی را ردیف غذاخوردن به حساب آورده، خوردن را برای زنده ماندن ضروری می داند و فرهنگ بدنی را نیز لازم زندگی دانسته است. مگر در آیه شریفه

"یاکلون الطّعام و یمشون فی الاسواق"، طعام و بازار با خوردن و پیاده روی، قرین یاد نشده و غذا و ورزش منسوب به پیامبران، ردیف ذکر نگردیده است؟"

یکی دیگر از نکاتی که ذکر آن در این جا خالی از لطف نیست، این است که امام خمینی (ره)، رهبر عظیم الشان انقلاب اسلامی و مرجع بزرگ عالم تشیع- که همه حرکات و سکنات او برخاسته از متن اسلام ناب بود- تا روزی که به بیمارستان منتقل شده، تحت عمل جراحی قرار گرفته و بالاخره در اثر همان بیماری در گذشت، با وجود اشتغالات بسیار زیاد و بالا بودن سن، همه روزه مقادیر قابل توجهی (در دو نوبت) پیاده روی می نمود.

سرو کار داشتن پیامبران با کوه- البته به عنوان ورزش- نیز به صور مختلف در متون اسلامی، به ویژه قرآن، گوشزد شده است. این خود می تواند تایید خوبی برای کوه نوردی باشد. شهید پاک نژاد در این خصوص نیز چنین می نگارد:

"عالی ترین ورزش اسلامی که می توان از آن نام برد، بعد از پیاده روی، کوه نوردی است، و در جلد دوم گفتم: حضرت آدم با کوه سراندیب، و پیامبران اولوالعزم هر کدام با کوهی سرو کار داشتند؛ یعنی دامنه مصفّا و هوای فرح بخش آن را برای مناجات و راز و نیاز انتخاب می فرمودند. حضرت نوح و کوه آرارات، حضرت ابراهیم و حضرت موسی، کوه طور، حضرت عیسی، کوه ساعیر، حضرت زرتشت، سبلان کوه، حضرت محمد، کوه فاران یا کوه حرا."

اما در خصوص ورزش دو و اهمیت آن، همین کافی است که برادران حضرت یوسف که همه ورزشکار و نیرومند بودند، وقتی به نزد پدر برمی گردند و ابراز می دارند که "یوسف را گرگ دریده". پیامبر پسندانه ترین بهانه ای که می توانند برای این غفلت خود به پدر ارائه نمایند، این است که بگویند:

"پدرجان! ما سر گرم مسابقه دو بودیم و یوسف را نزد وسایل خویش نهادیم (تا به هنگام دویدن و دور شدن ما، مراقبت اثاثیه ما باشد) و گرگ آمد و او را خورد."

اگر دویدن و مسابقه دو، کار ناشایستی بود، برادران یوسف آن را بهانه غفلت خویش قرار نمی دادند، زیرا در این صورت می شد، "عذر بدتر از گناه !"

نوشته شده توسط ر. زراعتی در چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1387 ساعت 23:9 موضوع | لینک ثابت

1- افلاطون:

 جوانی پرزور و زیبا بوده است. شانه های پهن او موجب شد که به وی لقب افلاطون دهند. مردم به او به عنوان یک سرباز جنگ جو نگاه می کردند و در بازی های "ایستن مید" دو دفعه برنده جایزه این بازی ها شد... افلاطون به این ورزش ذهنی [بازی دیالکتیک سقراط] علاقه مندی خاصی نشان می داد، همانند علاقه ای که به ورزش خشن کشتی گراییده بود.

2- سقراط: 

 آندره کرسون، نویسنده کتاب فلاسفه بزرگ می نویسد:

سقراط در میان کارهایی که شایسته توجه می دانست، دردرجه اول تمرینات بدنی و به خصوص تمرینات نظامی را قرار داده و می گفت که اگر تمرینات نظامی در ملاعام انجام نمی گیرد، برای خواص دلیلی نمی شود که از آن غفلت ورزند و در کمال توجه بدان نپردازند. بدانید که در هیچ پیکار و در هیچ کاری پشیمان نخواهید شد از این که قوای خود را تقویت کنید. در کلیّه اعمال، بدن ما به کار ما می آید و قدرت و سلامت آن در درجه اول اهمیت قرار دارد، حتی در کارهایی که شما می پندارید بدن کمتر دخیل می باشد، یعنی کارهای فکری. کیست که نداند چه اشتباهاتی اشخاص به علت ورزیده نبودن بدن مرتکب می گردند.

نوشته شده توسط ر. زراعتی در یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1387 ساعت 23:42 موضوع اهمیت ورزش در اسلام و همچنین از دید بزرگان تاریخ | لینک ثابت

نقش آب در بدن                                                    

شما بدون غذا چند هفته،بدون آب چند روز و بدون اکسیژن چند دقیقه میتوانید زنده بمانید،به عبارت دیگر بجز اکسیژن آب مهمترین عنصریست که در بدنمان داریم.

بدن شما از70-55 درصد آب تشکیل شده و تقریباً 90-80 درصد خون را آب تشکیل می دهد.آب تقریباً در تمام روندهای حیاتی بدن دخیل است.کمبود آب میتواند به تغییرات ذهنی و فیزیکی منجر شود.آب نقش های زیر را ایفا میکند:    

با شستن سمومی که در طی زندگی عادی تولید میشود،بدن را پاک میکند.

زندگی مفاصل را تأمین میکند.

پوست را از خشکی محافظت می نماید.

هیدراسیون احشاء داخلی را حفظ میکند.

دمای بدن را کنترل مینماید.

وقتی بدن گرم میشود،آب به شکل عرق از پوست دفع میگردد.این مساله خوب است چرا که عرق از پوست شما تبخیر میشود و بدن شما سرد میشود.در واقع یک Air-Conditioner در بدن شما وجود دارد ولی برای اینکه این سیستم به کار خود ادامه دهد،نیاز به جبران آب از دست رفته بدن دارید.اگر به اندازه کافی و در حد جبران عرق از دست رفته آب ننوشید،خون غلیظ شده و جریان خون کند میشود این امر باعث میگردد که فشار بروی قلب وارد شود.در صورتی که کمبود مایع زیاد باشد،بدن شما به اندازه کافی آب برای تولید عرق ندارد.در این نقطه درجه حرارت بدن میتواند تا حد خطرناکی بالا برود.

وجود اینکه یک فرد بزرگسال با چثه متوسط در روز حدود2 لیتر آب از دست میدهد،یک ورزشکار ممکن است در ظرف یک ساعت ورزش شدید قریب به 3 لیتر آب از دست بدهد.در صورتی که این مایعات از دست رفته جایگزین نشوند،ممکن است دهیدراسیون عارض گردد.

کم آبی یا دهیدراسیون یک اثر منفی و شدید روی کارایی ورزشی دارد.در واقع حتی هیدراسیون خفیف تا حد یک درصد کاهش وزن بدن می تواند با ایجاد سرگیجه،سردرد و زمان عکس العمل کندتر باشد و میتواند بر خطر گرمازدگی بیافزاید.

در صورت عدم درمان،دهیدراسیون بدتر میشود و میتواند کشنده باشد.مراقب علایم زودرس هشداردهنده در خودتان و هم تیمی ها باشیدتا از دهیدراسیون اجتناب شود.در صورتی که هر یک از این علائم را مشاهده کردید،به مربی خود اطلاع دهید یا مراقبت طبی فوری طلب کنید.

نوشته شده توسط ر. زراعتی در یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1387 ساعت 23:35 موضوع تغذیه ورزشکاران | لینک ثابت

اگر چه بنظر مي رسد كه قايقراني رشته جديدي است اما قدمت آن به 4000 سال قبل از ميلاد مي رسد. زمان انسان نئاندرتال. آنها براي بقاي خود و براي شكار و فرار از خطر مجبور بودند كه به آب پناه ببرند، از اين رو از تنه درختان براي پناه بردن به آب استفاده مي نمودند. اسكيموها نيز قايقهايي ساختند كه پدر قايقهاي امروزي است. بعدها مصري ها و آفريقاييها قايقهايي ساختند كه شكل آئروديناميكي بهتري داشت كه اكثر آنها از پوست حيوانات ساخته مي شد. در زبان اسكيموها كاياك از دو واج كاي + آك به معناي مرد و قايق تشكيل شده است. پس اين واژه نشان مي دهد كه قايقهاي كاياك ريشه در سرزمين Green land  يا اسكيمو دارد.

بعدها قايقهاي كانو به منظور تجارت و مسافرت و امور جنگي در ابعاد مختلف و از مواد گوناگون ساخته شدند، در نيوزلند قايقي به طول 117 پا كه با 80 پاروزن هدايت مي شد به معرض نمايش درآمد. سرخپوستان بومي آمريكا از پوست گوزن و پوست درخت غان و مصريها از پاپيروس براي ساختن قايق استفاده مي كردند، احتمالاً واژه كانو از "كانوآس" گرفته شده است و آن نام قايقي بود كه سرخپوستان غرب آنرا از تنه درختان مي ساختند.

در تاريخ نوين اولين كسي كه به كانو اشاره نمود كلمبوس بود، وي پس از مشاهده ناوگان كوچكي از كاموآس در اطراف باهاما، در سال 1491، اين نام را بر زبان راند. بعدها استفانس در كتاب خود بنام ساخت قايق كانو براي غير حرفه اي ها اولين توصيف فني را در دهه هشتاد و درباره كانو بكار برد و چنين گفت: كانو قايقي است بلند و باريك كه دماغه و عقبه آن تيز است و بوسيله پاروئي كه در دست قرار مي گيرد رانده مي شود. اين پاروهاهيچگونه تماسي با بدنه قايق ندارند، قايقران رو به جلو مي نشيند. بدليل اينكه در خيلي از زبانهاي دنيا معادل واژگاني براي كاياك ندارند . از واژه كانو براي هر دو قايق كانو و كاياك دارند. جان مك گري گور، يك وكيل اسكاتلندي بود كه پدر سازنده قايقهاي كاياك امروزي لقب گرفته است. قايق خود را به نام Rob Roy ساخت كه طول آن 5/4 متر و عرض آن 75 سانتي متر به وزن 30 كيلو گرم بود. او با اين قايق بين سالهاي 1864-1867 آبهاي بريتانيا را در نورديد، سپس سفري به فرانسه، آلمان ، سوئد و حتي به فلسطين نمود. وي پس از بازگشت به انگلستان كلوپ سلطنتي قايقراني را تاسيس نمود. تقريباً همزمان با تاسيس كلوپ سلطنتي قايقراني انگلستان در سال 1871، كلوپ سلطنتي قايقراني نيويورك نيز تاسيس شد و در سال 1885 اولين مسابقه كاياك بانوان در شوروي سابق برگزار گرديد. با پايان يافتن قرن 19 ساخت و طراحي قايقها بطور شگفت انگيزي بهبود يافت. آلفرد هين ريج اولين قايق رويه پلاستيكي را به نام دلفين در سال 1904 ساخت، اين قايق اسكلتي چوبي داشت با روكش از جنس برزنت آغشته به پلاستيك كه اين رويه براقي از اسكلت جدا و نصب مي شد.

اولين فدراسيون قايقراني در سال 1888 در آمريكا تشكيل گرديد، سپس در كانادا اين فدراسيون شكل گرفت- در سال 1921 دانمارك، هلند و بيشتر كشورهاي اروپائي فدراسيون قايقراني خود را شكل دادند، مجارستان در سال 1984 به اين گروه پيوست. ژاپن اولين كشور آسيائي بود كه در سال 1983 نسبت به تشكيل فدراسيون اقدام نمود. كشورهاي اروپائي اولين كنوانسيون خود را در سال 1923 برگزار نمودند و قوانين قايقراني را از قبيل انواع مسابقات – نوع قايق و مشخصات آن و قوانين مسابقه را براي مسابقات اروپائي

برگزاري و تدوين نمود. در سال 1924، اولين فدراسيون قايقراني جهان تشكيل شد و به پيشنهاد سوئد، اولين فدراسيون جهاني (I.R.K) International- representing kanoe  ناميده شد.

I.R.K، در سال 1960 به اين دليل كه آلمان جنگ جهاني را دوباره آغاز كرده، آلمان را از حضور در مسابقات جهاني منع كرد و در جلسه اي كه در استكهلمبرگزار گرديد (متشكل از 12 فدراسيون)، نام I.R.K كه آلماني بود تعويض نمود و حتي زبان رسمي I.R.K را از آلماني به انگليسي و فرانسوي تعويض نمود و نام جديد اين فدراسيون ICF گرديد.

در قرن گذشته شاهد 28 المپيك بوده ايم. از سال(1896) كه اولين المپيك برگزار گرديد، قايقراني فقط در چهارده المپيك گذشته فعال بوده است. در آخرين جلسه ICF براي زنان مسابقات k1-k2-k4= 1000 متر تائيد گرديد و 9 رشته براي آقايان تصويب گرديد، پس در المپيك 12 رشته مسابقه قايقراني داريم، (3 رشته براي بانوان و 9 رشته براي مردان) در مسابقات جهاني 27 رشته داريم كه 9 تا براي بانوان و 18 رشته براي آقايان در دو فينال B و A و هر ساله برگزار مي گردد به غير از سالي كه المپيك برگزار مي شود و در مسابقات اروپائي همانند مسابقات جهاني قايقراني است حتي در سالي كه المپيك برگزار مي شود مسابقات اروپائي برگزار مي گردد.(در فينال B نه جشن وجود دارد نه مدال، اما درجه و مقام دارد. اما در فينالA  هم جشن دارد هم مدال). هشت نفر اول مسابقات اروپائي و جهاني مي توانند در مسابقات المپيك شركت نمايند و سه نفر اول گروه B نيز جواز حضور در مسابقات را مي گيرند.

نوشته شده توسط ر. زراعتی در یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1387 ساعت 23:27 موضوع قایقرانی | لینک ثابت

بیشتر متخصصین تغذیه معتقدند که غذا بهترین منبع مواد مغذی است.در صورتی که غذاهای متنوعی از غلات،سبزیجات،میوه جات،لبنیات و گوشت مصرف کنید،به قرص های ویتامین و مواد معدنی نیاز پیدا نمی کنید.با این وجود در صورتی که نوعی بیماری یا نیازهای تغذیه ای خاصی دارید که با منابع معمول غذایی قابل رفع نیست یا اینکه اصولاً از یک نوع مواد غذایی خاص استفاده نمی کنید(مثلاً از شیر تا سایر محصولات لبنی مصرف نمی کنید). ممکن است مکمل برای شما سودمند باشد.

شزایط زیر احتمالاً نیاز به مکمل دارد:

کمبود لاکتات:افراد مبتلا به کمبود لاکتات قادر به هضم شیر و برخی فرآورده های شیر نیستند در صورتی که این افراد به اندازه کافی از سایر مواد غذایی محتوی کلسیم فراوان (نظیر اسفناج،کلم و باقلا)استفاده نکنند،مصرف یک مکمل کلسیمی مفید خواهد بود.به طور مشابه افرادی که آلرژی به شیر دارند یا از شیر و محصولات آن خوششان نمی آید نیز احتمالاً از مکمل کلسیمی سود خواهند برد.رژیم گیاهخواری،ویتامین B12،آهن،روی و مکمل های کلسیمی ممکن است مورد نیاز باشند.

کمبود ویتامین یا مواد معدنی:

در صورت تشخیص کمبود ویتامین یا یک ماده معدنی بخصوص،استفاده از مکمل در درمان این کمبود کمک کننده می باشد.

بسیاری از ورزشکاران حرفه ای ادعا می کنند که از مصرف مکملها سود برده اند مع الوصف در مورد ادعای این ورزشکاران دو نکته را باید به خاطر داشت:نخست آنکه بسیاری از این ورزشکاران حرفه ای از طریق انجام فعالیت های بسیار شدید و طاقت فرسا به بدنشان فشار می آورند.ممکن است در برخی مراحل تمرین خود به مواد مغذی اضاقی نیاز داشته باشند.بسیاری از تبلیغاتی که رای مکمل ها میشوند،اغواکننده و فریبنده هستند و فوایدی برای آنها ذکر میشود شاید مصرف یک قرص از اینکه در روز سه لیوان شیر بنوشید و یک ظرف لوبیا بخورید،ساده تر به نظر برسد ولی مصرف مکملها یک راه حل ساده نیست.قسمت دشوار در ارزیابی دعوی سازندگان مکمل این است که بر خلاف داروها و مواد غذایی لازم نیست که سازندگان مکمل به طور قانونی بی خطر بودن یا موثر بودن مصرف آنها را اثبات نمایند.این بدان معنی است که شما به عنوان یک مصرف کننده باید در اینکه از مکمل استفاده کنید یا خیر،بسیار محتاط باشید قبل از مصرف یک مکمل غذایی،به سوالات زیر پاسخ دهید:

آیا مصرف مكملها قانونی است؟

بسیاری از مواد موجود در مکملهای غذایی برای ورزشکاران شرکت کننده در مسابقات ممنوع بوده و جزو موارد دوپینگ محسوب میشوند.بنابراین مراقب باشید که اشتباهاً از مکملی استفاده نکنید که باعث محرومیت شما از ورزش شود و برچسب روی مکمل را با دقت مطالعه کنید تا بدانید واقعاً چه چیزی در این مکمل وجود دارد.

آیا مصرف مكملهاي غذايي بی خطر است؟

بعضی مکملهای غذایی(حتی مواد مغذی آلی)در صورتی که بیش از حد توصیه شده دریافت شوند،دارای عوارض سمی خواهند بود.سایر مواد نیز ممکن است باعث عدم تعادل و کمبود شوند که به چگونگی تداخل عمل آنها با سایر مواد مغذی در بدن بستگی دارد.بر خلاف داروها،مکملهای غذایی قبل از اقدام به فروش تحت آزمونهای امنیتی وسیع قرارنمي گیرند لذا احتمال بروز عوارض پيش بيني نشده در آنها وجود دارد .

یک نمونه از مکمل گیاهی وجود دارد که میتوانند عوارضی جانبی خطرناکی داشته باشد و 20 مورد مرگ در اثر مصرف آن گزارش شده است.

آیا مصرف مكملهاي غذايي موثر است؟

به منظور تعیین اثربخشی یک ماده غذایی،مطالعات کیفی زیادی مورد نیاز هستند.یک مطالعه منفرد روی تعداد کمی از افراد کافی نیست. لذا بدرستي به اين سوال نمي توان پاسخ داد .

آیا مصرف مكمل براي ورزشكاران ضروري است ؟

با وجودی که مکمل ممکن است قانونی،بی خطر و موثر باشد(به عنوان بهبود دهنده کارآیی)لازم است تعیین کنید که آیا واقعاً به آن نیاز دارید.به عنوان مثال در بسیاری از دوندگان مسافتهای طولانی زن ذخایر آهن پایین است و میتوانند از مکمل آهن بهره ببرند،ولی در صورتی که ذخایر شما طبیعی باشند،این مکمل برای شما ضروری نمیباشد.کراتین ممکن است برای ورزشکاران درگیر در ورزشهای قدرتی تا حدی ارزشمند باشد ولی در صورتی که یک ورزشکار استقامتی هستید نیاز به آن ندارید و عوارض جانبی احتمالی آن توجیه پذیر نیست.این مطلب را همیشه در نظر داشته باشید که هیچ رژیم غذایی وجود ندارد که موجب قهرمانی یک ورزشکار عادی گردد.فقط رژیم غذایی صحیح و منطقی،شرایط را برای حداکثر آمادگی جسمانی و انجام مطلوبی فعالیت مهیا میکند.

نوشته شده توسط ر. زراعتی در یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1387 ساعت 23:22 موضوع تغذیه ورزشکاران | لینک ثابت

تفاوت رژيم غذايي ورزشكاران با افراد عادي         
 

 رژیم غذایی یک ورزشکار باید در یک مطلب اساسی با رژیم

 غذایی فرد عادی تفاوت داشته باشد . ورزشکاران علاوه بر

 احتیاجات زندگی روزمره ، نیاز به سوخت برای تمرین و مسابقه

 دارند غذا سوخت لازم برای ورزشکاران را تأمین می کند ولی

 اغلب ورزشکاران از سوختی که در مخازن خود میریزند غافلند .

 پروتئین ، چربی و کربو هیدراتها سوخت بدن ( انرژی ) شما

 هستند . همه غذا ها ترکیب یکسانی از نظر محتوا ندارند .

 همانگونه که ماشینهای مسابقه نیاز به بنزین با درجه اکتان بالا

 دارند. ورزشکاران نیز نیاز به مواد غذایی دارای درجه

 کربوهیدرات بالا دارند .

کالری

یک ورزشکار نوجوان ( به خصوص فردی که در حال رشد

 است ) نسبت به هر زمان دیگری از زندگی نیاز بیشتری به

 کالری دارد . انرژی مورد نیاز همچنین به نوع ورزش تخصصی و

 برنامه تمرین شما بستگی دارد . یک دختر نوجوان با جثه

 متوسط که دارای فعالیت متوسط و هنوز در حال رشد است به

 حدود 2200 کالری در روز نیاز دارد ، حال آنکه یک دختر 15 ساله

 با جثه کوچک که رشدش کامل شده به حدود 1800 کالری یا

 کمتر نیاز دارد . پسران نوجوان بالاخص نیاز بسیاری به کالری

 دارند . یک پسر نوجوان در حداکثر رشد ممکن است به

4000 کالری در روز احتیاج داشته باشد . میزان کالری که در

 ورزش نیز می سوزد متفاوت است تمرین پیش از یک فصل در

 یک تیم فوتبال ممکن است در روز 500 کالری یا بیشتر بسوزاند.

کربوهیدراتها

کربوهیدراتها بهترین سوخت برای ورزشکاران هستند.چرا که در

 مقایسه با چربی و پروتئین برای سوختن نیاز به اکسیژن کمتری

 دارند.در صورتی که به اندازه کافی از کربوهیدراتها استفاده

 کنید قادر خواهد بود شدیدتر ورزش کنید.(چه در هنگام ورزش و

 چه در مسابقه)

یک رژیم پر کربوهیدرات به شما اجازه میدهد که به خاطر

 بازسازی ذخایر کربوهیدراتی و کاهش زمان بازگشت به حالت

 اولیه سخت تر تمرین نمایید.رژیم غذایی در زمان تمرین به ویژه

 حائز اهمیت است.چرا که اگر شما قادر به تمرین شدیدتر

 باشید،در طی مسابقه نیز به سطوح بالاتری از کارایی می

 رسید.هر بادی60-50 در صد کالری مصرفی خود را از

 کربوهیدراتها تأمین کند.به عنوان یک ورزشکار شما حتی به

 مقادیر بیشتری در حد 70-60 در صد کالری مصرفی 10-6 گرم

 به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن نیاز خواهد داشت.در صورتی

 که یک ورزشکار استقامتی هستید،نیاز شما به کربوهیدرات

 میتواند تا 90-70 در صداز کالری مورد نیاز روزانه شما افزایش

 یابد.

غذاهای کم محتوا ذخایر کربوهیدرات بدن شما را کاهش خواهد

 داد و انرژی شما را تحلیل خواهند برد.به نحو مشابه،در صورتی

 که به جای کربوهیدراتها از غذاهای پرچرب و پر پروتئین

 استفاده کنید،نخواهید توانست انرژی مناسب برای تمرین و

 مسابقه مطلوب را تأمین نماید.

پروتئین

زمانیکه به عنوان منبعmaintenance انرژي بكار رود پروتئین در

 رشد،نگه داری و ترمیم بافتهای بدن دخالت دارد.بر خلاف

 کربوهیدراتها یک سوخت گرانبها و کم بازده به شمار می آید.از

 آن جهت گرانبها محسوب می شود که به خاطر مصرف شدن

 به عنوان سوخت، پروتئین نخست باید به کربوهیدرات یا چربی

 تبدیل شود که مستلزم صرف انرژی و تولید سموم است.شما

 برای دفع سموم آب را از دست می دهید که میتواند به کم آبی

(دهیدراسیون) منجر شود که خطری برای ورزشکاران است.از

 آن جهت کم بازده است که استفاده از پروتئین به منظور تأمین

 انرژی با نقش اولیه پروتئین یعنی رشد،نگهداری و ترمیم بدن

 سازگار نیست.

از آنجا که بدن ورزشکاران کمی بیشتر در معرض آسیب و

 جراحت می باشد،نیاز ورزشکار به پروتئین کمی بیشتر از یک

 فرد غیر ورزشکار است.در صورتی که ورزشکار به برنامه های

 پرورش اندام و افزایش حجم عضله می پردازد،نیاز به پروتئین

 بیشتری دارد.برای ورزشکاران استقامتی پروتئین نقش یک باک

 سوختی ذخیره و به عنوان پشتیبانی کربوهیدراتها سوخت

 اصلی را ایفا می کند.در کتب،توصیه میشود که یک ورزشکار در

 حال رشد حدود5/1 گرم پروتئین به ازای هر کیلوگرم از وزن

 بدن مصرف کند.استفاده از یک رژیم متعادل نیاز پروتئینی

 ورزشکار را تأمین میکند و نیازی به مکمل های پروتئینی وجود

 ندارد.مصرف زیاد پروتئین میتواند با افزایش ازت،اوره و آمونیوم

 موجب ضعف شدید گردد.در ورزشکارانی که فراورده های

 گوشتی و لبنی را مصرف نمی کنند یا رژیم های خاص

 گیاهخواری دارند ممکن است نیاز به پروتئین تأمین نشود.

به هر حال همیشه باید این  8 نکته  را مد نظر قرار داد که رشد

 عضلانی با خوردن غذاهای پر پروتئین افزایش نمی یابد بلکه

 ورزش است که باعث بزرگی عضلات میگردد.

چربی

با وجود آنکه اغلب ورزشکاران تلقی نامناسبی از چربی

 دارند،شما باید بدانید که چربی یک ماده مغذی ضروری است و

 نقشهای حیاتی زیادی را ایفا می کند.

چربی پوست و بدن را تشکیل می دهد.

از طریق ساخت هورمونها بدنتان را تنظیم میکند.

به حالت عایق و محافظ برای احشای داخلی عمل میکند.

به ترمیم بافتهای آسیب دیده و جنگ با عفونت ها کمک میکند.

منبعی برای انرژی است.

چربیها راهی برای ذخیره انرژی در بدن هستند.چربیها را به

 عنوان یک باک ذخبره در نظر بگیرید.شما دوست دارید که

 سوخت ذخیره کافی داشته باشید ولی یک باک سنگین به

 قیمت از دست رفتن سرعت و قدرت شما تمام می شود.

ورزشکارای تقریبأ به همان اندازه افراد غیر ورزشکار به چربی

 نیاز دارند.ولی از آنجا که ورزشکاران به کالریهای بیشتری

 نیازمندند و باید نیاز مضاعف خود به کالری را از کربوهیدرتها

 تأمین کنند،درصد توصیه شده کالری از چربی کمتر است

(25-20 درصد برای ورزشکارران در مقابل 30-20درصد برای

 غیرورزشکار)

به عنوان مثال یک غیر ورزشکار و یک ورزشکار ممکن است هر

 دو 600 کالری از چربی بدست آورند،ولی در فرد غیرورزشکار

 2000 کالری و در فرد ورزشکار3000 کالری است.کربوهیدراتها

 و پروتئین باید 1000 کالری اضافی مورد نیاز ورزشکار را تأمین

 کنند.

نوشته شده توسط ر. زراعتی در یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1387 ساعت 23:18 موضوع | لینک ثابت

مسابقات اسكي نمايشي
اين مسابقات درست مانند مسابقات اسكي روي يخ است كه در آن ورزشكاران حركات نمايشي زيبايي را به نمايش مي‌گذارند. اگر شما اين شاخه از اسكيت را انتخاب كنيد بايد آمادگي‌هاي جسماني لازم را به دست آوريد.
اندامي متناسب و نرم از ره‌آوردهاي اين رشته ورزشي براي شماست. در اين مسابقات، درستي و تعادل حركات موزون شما مورد ارزيابي داوران قرار مي‌گيرد بنابراين حركاتي مناسب براي بالابردن سرعت و دقت ورزشكاران به شمار مي‌روند. اين نوع اسكيت به شكل تك نفره، دونفره و يا تيمي انجام مي‌شود.
تناسب اندام روي اسكيت
شايد شما تصور كنيد اسكيت بازي كردن فقط يك بازي مخصوص كودكان كم سن و سال است كه فقط به عنوان يك تفريح، اوقات فراغت آنها را پر مي‌كند. ولي وقت آن رسيده است كه با ديد جديدي به اسكيت نگاه كنيد چون اسكيت يك ورزش تمام عيار به حساب مي‌آيد و بسياري از ورزشكاران آن را به‌صورت حرفه‌اي دنبال مي‌كنند. اگر به دنبال ورزشكار حرفه‌اي شدن نيز نيستيد، باز هم اسكيت به‌عنوان يك ورزش غير حرفه‌اي، حرف‌هاي زيادي براي گفتن دارد و مي‌تواند در رسيدن به اندامي متناسب و موزون به شما كمك‌هاي شاياني كند. بنابراين اگر به دنبال ورزش جديدي براي نام‌نويسي در باشگاه هستيد و از حركات ايروبيك و وزنه‌زدن خسته شده‌ايد، اسكيت را به شما پيشنهاد مي‌كنيم.
اگر به اندام اسكيت‌بازان توجه كرده باشيد متوجه مي‌شويد حركات مداوم بدن روي اسكيت، تمام چربي‌هاي اضافي بدن آنها را از بين برده است.
براي اينكه اسكيت‌بازي به كاهش وزن و تناسب اندامتان كمك كند بايد در مسافت طولاني‌تري اسكيت كنيد، همچنين سرعت انجام حركات خود را افزايش دهيد در اين صورت خواهيد ديد با مصرف كالري بيشتر چقدر معجزه‌آسا از شر چربي‌هاي اضافي خلاص مي‌شويد.
اگر شما با سرعت اسكيت كنيد مي‌توانيد تا 400 كالري انرژي در يك ساعت بسوزانيد، بنابراين بايد با شدت بيشتري ورزش كنيد. اسكيت‌كردن موجب تقويت عضلات قسمت فوقاني پا (ران)، لگن، باسن و حتي عضلات كمر مي‌شود به همين دليل اگر شما از بدشكلي و چربي‌هاي اضافي اين بخش‌هاي بدنتان شاكي هستيد، اسكيت‌كردن مي‌تواند به شما در حل اين مشكل كمك كند. هنگام اسكيت كردن شما از عضلات پاهايتان بيشترين استفاده را مي‌كنيد و آنها را به حركت و انقباض وادار مي‌كنيد.
مربيان ورزشي اعتقاد دارند چون اسكيت كردن با سرعت زياد انجام مي‌شود نوعي حركت‌ هوازي (ورزش ايروبيك) به شمار مي‌رود بنابراين در رساندن اكسيژن بيشتر به بدن بسيار موثر است و دقيقا شما فوايدي را از آن دريافت خواهيد كرد كه از انجام حركات موزون، پياده‌روي و ساير ورزش‌هاي ايروبيك دريافت مي‌كنيد.
كفش اسكيت مناسب
در حال حاضر انواع متفاوتي از كفش اسكيت در بازار ايران وجود دارد كه ساخت كشورهاي اسكانديناوي، ايتاليا، آلمان، كانادا و چين هستند. كم كيفيت‌ترين كفش‌هاي اسكيت ساخت چين هستند استفاده از اين نمونه‌هاي چيني بي‌كيفيت مي‌تواند به استخوان‌هاي پا آسيب جدي وار كند.
وزن استاندارد كفش‌هاي اسكيت بايد بين دو تا دو نيم كيلوگرم باشد. كلاه استاندارد اين ورزش گران‌ترين بخش لوازم ورزشي همراه آن را تشكيل مي‌دهد. آرنج‌بند و زانوبند نيز براي حفاظت و ايمني حين اسكيت‌كردن ضروري است. شكستگي استخوان‌ها از خطراتي است كه ورزشكاراني را كه بدون لوازم ايمني اسكيت مي‌كنند، تهديد مي‌كند.‌
قبل از آنكه به دنياي شاد اسكيت‌بازي وارد شويد و تناسب اندام دلخواهتان را از آن خود كنيد، بايد اول از همه اسكيت دلخواهتان را پيدا كنيد. شايد شما همين اسكيت‌هاي 4 چرخ را فقط در كوچه و خيابان در پاي كودكان ديده باشيد ولي انواع بسيار متفاوت ديگري نيز وجود دارد:‌‌
*‌‌ اسكيت با يك رديف چرخ: اين اسكيت‌ها بسيار شبيه اسكيت‌هاي چرخ‌دار معمولي هستند با اين تفاوت كه چرخ‌هايشان در يك خط و پشت سر هم قرار گرفته است، آنها معمولا 4 يا 5 چرخ دارند. با اين نوع اسكيت شما توانيد در تمام مكان‌هايي كه با اسكيت بورد اسكي مي‌كنيد، حركت كنيد مانند خيابان، پياده‌رو، پله‌ها و... بنابراين انتخابي خوب براي ورزش‌هاي داخل شهري و حتي‌ حمل و نقل داخل شهري است.
*اسكيت خياباني: شايد شما هم در برنامه‌هاي تلويزيوني، نوجواناني را ديده‌ايد كه با بستن كفش‌ اسكيت به پاهايشان از روي نرده‌ها به پايين سر مي‌خورند و يا درون يك فضاي منحني حركات نمايشي انجام مي‌دهند. در صورتي كه اين اسكيت بازي در شرايطي ايمن و زير نظر مربي انجام شود، يك ورزش سرعتي به‌شمار مي‌آيد كه علاوه بر كمك‌كردن به رسيدن به تناسب اندام، مي‌توان با آن حركات نمايشي زيبايي انجام داد. در بازار دو نوع كفش اسكيت مخصوص اين نوع اسكيت بازي وجود دارد: <كفش نرم> و <كفش سخت.> كفش‌هاي سخت از كفش‌هاي اسكيت معمولي سنگين‌تر و سخت‌ترند در حالي كه كفش‌هاي نرم، انعطاف‌پذيرترند

نوشته شده توسط ر. زراعتی در یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1387 ساعت 23:8 موضوع اسکی | لینک ثابت

ورزش اسکی چمن درايران از حدود سالهای 1370که اولين

ديزين قبل از ساخت تله کابين، 1970

جايزه ريچارد بنت در دست جوانان ايرانی

نوشته شده توسط ر. زراعتی در یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1387 ساعت 23:5 موضوع اسکی | لینک ثابت

قديمي‌ترين نوع شناخته شده اسكي كوتاه در سوئد پيدا شد كه نشان مي‌داد بيشتر از 4500 سال سن دارد. 

 گردشگري ورزشي_ پيش از آنكه اسكي براي تفريح و سرگرمي

 استفاده شود، براي حمل ونقل از آن استفاده مي‌شد.

قديمي‌ترين نوع شناخته شده اسكي پهن است. اسكي كوتاه در سوئد

 پيدا شد كه نشان مي‌داد بيشتر از 4500 سال سن دارد و نقاشيهاي

روي غار و صخره‌ها مشخص مي‌كرد كه اسكي قبل از اين نيز مورد

مصرف بوده است.

اولين اسكيها ممكن است بوسيله يك شكارچي يا يك مسافر به كار

گرفته شده باشد. بطوريكه آنها بطور عادي در طول زمستان در شمال

 روسيه و كشورهاي اسكانديناوي استفاده شده بودند.

اسكيهاي نخستين براي سرعت ساخته نشده بودند اما بصورتي

 طراحي شده كه افراد را در حاليكه براي كاري روي برف مي‌رفتند نگاه

 مي‌داشتند.

مردم ناحيه تله مارك نروژ در اوايل سالهاي 1700 به گسترش اسكي

بعنوان ورزش معتقد بودند. آنها روشهاي تله مارك و كريستيانا و همچنين

 روش نمايشي هنري را خلق كردند. آنها غالباً شيفته پرش بودند.

 موقعيتي كه هر دو اسكي آلپاين و نورديك آن را دارند.

تفاوتي كه امروزه بين روشهاي مختلف اسكي قائل مي‌شويم قرنهاي

قبل وجود نداشت. همه اسكيهاي اوليه يك پوتين داشتند كه فقط در

قسمت پنجه پا روي اسكي نصب شده بود با پاشنه پاي آزاد كه به بالا

 و پائين حركت مي‌كرد كه حالا آن را اسكي نورديك مي‌ناميم.

اولين رويداد سازمان يافته در اسكي، پرش و مسابقه كراس كانتري بود

 كه در اوايل سال 1800 شروع شد و هردو در ‌رشته ‌نورديك ‌بودند. در آن

 ‌سالها ‌اسكي ‌نورديك ‌تغييرات ‌زيادي ‌داشت كه با وجود تفاوتهاي كنوني

 ‌اين‌ دو روش هنوز با ‌همان ‌اوضاعي ‌كه‌ بيش از 150 سال‌ قبل‌داشتند،

 برگزار مي‌شود.

در اوايل سالهاي 1900 محبوبيت اسكي رشد زيادي داشت، چنانچه

 اروپائيها همه تفريحاتي كه همسايگان نروژي آنها داشتند ياد گرفتند.

 اسكي نورديك هنوز تا اين زمان در آنجا بكار برده مي‌شود.

اين اتفاق با جرياناتي شامل اولين بازيهاي المپيك زمستاني مصادف

 شد. افتتاحيه بازيهاي 1924 در چمونيكس / فرانسه ، پنج رشته

ورزشي داشت و اسكي نورديك دو نوع بود : اسكي پرش و نورديك

مختلط.

اين جريان ادامه داشت تا زمانيكه براي اولين بار اسكي كراس كانتري

در طول بازيهاي زمستاني 1932 در درياچه پلاسيد جايگاه خود را

پيداكرد. همچنانكه اسكي به اوج خود رسيده بود، تكنيك و تجهيزات نيز

متناسب با مسابقات بهبود پيدا كرد. رشته تله مارك براي جاهاي هموار

 و چرخشهاي نمايشي نروژي مناسب بود اما فاقد كنترل لازم براي

سطوح شيب دار آلپ و كوههاي ديگر اروپا بود و اين منجر به تولد اسكي

 آلپاين شد.

يكي از تجهيزات مورد استفاده اسكي آلپاين، پوئين بود كه پنجه پا و

پاشنه پا بطور كامل بروي اسكي وصل شده بود و اسكي‌باز كنترل

 بيشتري داشت. اين روش به شخص اجازه مي‌داد مسير سرازيري را با

 سرعت بيشتري طي كند.

اسكي آلپاين با تجهيزات جديد به دو نوع داون هيل و اسلالوم تقسيم

شد و براي اولين بار در بازيهاي زمستاني 1936 اينزبراك اتريش اسكي

آلپاين معرفي شد.

در طول سالهاي 1930 كه اسكي آلپاين بعنوان يك ورزش اروپائي

 مشهور شد، بالابر اسكي نيز اختراع شد كه فشار و سختي و بالا

رفتن از كوه را قبل از يك سرخوردن لذتبخش از بين مي‌‌برد.

توسعه صنعت اسكي بعد از جنگ جهاني دوم شروع شد. وقتيكه براي

 اولين بار اتريش و سوئيس انواع اسكي آلپاين را توليد كردند. درطي 60

سال گذشته مدارس مختلفي جهت رشد اسكي با تحقيق بر روي

تكنيكهاي مختلف و انواع حالات براي شناسايي بهترين فرم اسكي تشكيل شده.

جينت اسلالوم تلفيقي از هر دو حالت قبلي بود، و اولين بار طي

بازيهاي المپيك زمستاني 1952 اسلو اجرا شد. سوپرG ، تلفيقي از

جينت اسلالوم وداون هيل بود كه به رشته‌هاي اسكي آلپاين اضافه

شد، و همان زمان مسابقات آن ‌در كاپ جهاني سال 1983 و

المپيك‌سال 1988 نيز اجرا شد.

در طي سالها كارخانجات لوازم اسكي، تجهيزاتي با سرعت بيشتر و

 ايمن‌تر توليد كردند و با دانش و تكنيك بهتر تجهيزات جديد رشته‌هاي

 تلفيقي را اصلاح كردند.

زمانيكه بحث راجع به اين است كه كدام نوع اسكي اولين بود يك چيز

براي اطمينان وجود دارد: اينكه همه رشته‌هاي معروف اسكي رشد

كردند و در حقيقت ورزشهايي هستند كه در طول زندگي مي‌توان از آنها

 لذت برد.

و اين بدان معني است كه همه رشته‌هاي اسكي رشد داشته‌اند و هر

 كدام بوسيله هوادارانشان پذيرفته و پشتيباني شده‌اند.

آنچه كه از تاريخ طولاني اسكي نصيب ما مي‌شود اين است كه راههاي

 بيشماري براي لذت بردن از زمستان و مسابقات ديگر روي برف

وجوددارد.

نوشته شده توسط ر. زراعتی در یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1387 ساعت 22:59 موضوع اسکی | لینک ثابت

آغاز و سرمنشاء پيدايش اين ورزش به عهد باستان تعلق دارد . طبق اسناد تاريخي اين ورزش از 525 سال قبل از ميلاد مسيح تا كنون داراي قدمت مي باشد.
بر اساس تحقيقات و مطالعات انجام شده ، مهد و زادگاه اين ورزش ايران باستان مي باشد ونام چوگان نيز از آن دوران به يادگار مانده است.
به مرور و چرخش زمان ، اين ورزش به ساير ممالك نيز شناسانده شد ، از جمله اين كشورها ، شبه قاره هند مي باشد.
در زمان سلطه انگلستان بر شبه قاره هند ، اين كشور بعنوان يكي از محلهاي نگهداري اسبهاي چوگان ومركز برگزاري اين مسابقات بود و اين روند تا شروع جنگ جهاني ادامه داشت. 
*  مشخصه هاي زمين چوگان
ابعاد زمين چوگان به شرح زير است: 
*  طول : 274 متر.
* عرض: 146 متر . 
( البته در كشور آمريكا و آرژانتين اين ابعاد كمي از استاندارد رايج بزرگتر مي باشد ) 
*  طول دروازه: 7 متر .
مدت زمان مسابقه: يك دوره بازي چوگان به 6 قسمت زماني ( چوکه ) كه هر كدام 7 دقيقه مي باشد نقسيم مي شود.البته اين استاندارد مربوط به كشور انگلستان مي باشد ولي در آرژانتين و آمريكا اين مدت زماني به هشت قسمت تقسيم شده و بين هر چوكه استراحتي معادل3  دقيقه و بين دو نيمه 5 دقيقه در نظر گرفته ميشود.
اسبهاي چوگان: در ورزش چوگان معمولا از اسبهاي كوتاه قد استفاده مي شود ،  و در يك بازي معمولا از يك اسب حداكثر در دو چوكه استفاده مي شود ، البته بايد بين آنها يك چوكه استراحت به اسب داده شود و سپس چوكه دوم خود را آغاز کند.
خلاصه اي از قوانين ورزش چوگان: پايه گذار اين قوانين در سه كشور انگلستان ، آمريكا و آرژانتين به ترتيب Harlingham club ، انجمن چوگان آمريكا و انجمن چوگان آرژانتين مي باشند كه همگي آنها در مبنا و اصول اوليه مشترك مي باشند و فرق چنداني با هم ندارند. 

*  خطاهاي ورزش چوگان:
1- قطع مسير سواركاري كه در طول مسير خود در حال گوي زدن است و با اين حركت حريف را به مخاطره بياندازد.
2- ضربه زدن از جهت مخالف.
3- سواركاري و يا زدن ضربه به شكلي خطرناك كه براي ساير سواركارها ايجاد خطر نمايد. 
*  انواع جريمه هاي بازي چوگان:
1- احتساب يك گل براي تيم مقابل درصورت برخورد خطرناك و يا خطاي عمد در نزديكي دروازه.
2- زدن يك ضربه آزاد از فاصله 27 متري در جهت مخالف دروازه و قرار گرفتن مدافعين در پشت خط دروازه و قابل به ذكر است كه زماني مدافعين حق دخالت دارند كه ضربه زده شود.
3- زدن يك ضربه آزاد از فاصله 36 متري با همان شرايط.
4- زدن يك ضربه آزاد از فاصله 54 متري با اين شرايط كه هيچ مدافعي تا فاصله 27 متري نقطه زدن توپ نبايد قرارداشته باشد.

 5- زدن يك ضربه آزاد از وسط زمين بدون وجود قانوني مانند آفسايد و ? مانند فوتبال .
6-زدن يك ضربه آزاد از محل وقوع خطا كه در اين شرايط هيچ مدافعي نبايد تا فاصله 27 متري از نقطه زدن ضربه قرار داشته باشد.
7- كورنر مانند فوتبال وجود ندارد ولي حركتي مشابه به شكل زير انجام مي گيرد : يك ضربه آزاد از فاصله 54 متري دروازه به اين شرط كه مدافعين در فاصله 27 متري از زدن ضربه قرارداشته باشند.
داوري در چوگان : بازي چوگان توسط دو سر داور و يك داور قضاوت مي شود كه سرداورها براي اينكه در كم و كيف بازي قرار داشته باشند سوار بر اسب مي باشند در صورت توافق بين كاپيتانهاي تيمها مي تواندقضاوت را به دو سرداور واگذار کرد ولي اگر داور سوم حضور داشته باشد حكم قطعي در صورت عدم توافق دو داور در تصميم گيري ، به عهده اوست.
چيدمان بازيكنان در چوگان : رايجترين آرايش يك تيم چوگان بدين قرار است كه 2 نفر در خط حمله ، يك نفر هافبك و يك نفر نيز در موقعيت بك قرار دارد كه با توجه به تاكتيك تيمي اين چيدمان قابل تغيير مي باشد.

شروع مسابقه چوگان: در ابتداي شروع مسابقه ، هر دو تيم در ميانه زمين و پشت خط مياني صف آرائي کرده و چيدمان مخصوص بخود را مي گيرند و سپس داور توپ را از فاصله 5/4 متري به ميان آنها پرتاب مي کند و سپس بازي با تصاحب توپ از طرف يكي از دو تيم شروع مي شود.
توقف بازي و شرايط خاص نگهداشتن بازي : توقف مسابقه چوگان در شرايط معمولي فقط در زمان پايان يك چوكه و آنهم به دستور داور جهت استراحت و تعويض اسبها صورت مي گيرد ولي اگر در ميان يك چوكه يكي از اتفاقات زير رخ دهد داور مي تواند دستور توقف بازي را صادر نمايد:
*  زمين خوردن يكي از اسبها در حين مسابقه.
* مصدوم شدن يك اسب بر اثر سانحه و يا اتفاقي غير مترقبه براي يكي از اسبها.
* قابل به ذكر است كه در صورت زمين خوردن سوار كار از اسب بطوري كه اتفاق جدي براي سواركار رخ نداده باشد ، بازي همچنان ادامه خواهد داشت.
نحوه ثبت امتيازات در مسابقه چوگان: زماني يك امتياز براي تيمي ثبت مي شود كه توپ از خط دروازه آشكارا گذشته باشد و داور نيز صحت آن را تصديق نمايد ، در صورتيكه توپ به قسمت فوقاني دروازه برخورد کند ثبت امتياز مشروط به تائيديه داورخواهد بود.

*  وسائل ضروري اسب و سوار در حين مسابقه چوگان:
1- بانداژ و يا بوت براي حفاظت چهار ساق اسب بمنظور عدم برخورد ضربات توپ و يا چوب  چوگان به ساقها و تامين امنيت سلامت اسب .
2-انتخاب دهنه (لگام) مناسب از دسته Pelham و يا دو دست جلو جهت كنترل هرچه بهتر اسب در حين مسابقه
3- تعليمي ثابت .
وسائل ضروري سواركار :
1- كلاه ايمني مخصوص چوگان .
2- دستكش .
3- شلاق چوگان كه اندازه آن تقريبا معادل 106 سانتيمتر مي باشد و علت آن نيز سهولت استفاده از آن حين مسابقه است .
?- چكمه سواركاري بدون بند .
اندازه عصاي (چوب) چوگان و توپ چوگان : چوب چوگان داراي طولي معادل 129 سانتيمتر مي باشد كه انتهاي آن بصورت استوانه اي است و معمولا براي ساخت آن ا ز امبو يا چوبهاي سبك و مقاومي همچون چوب درخت خرمالو استفاده مي گردد .
اندازه قطر توپ حدود 25/8 سانتيمتر است و در حدود 141-127 گرم وزن دارد ، جنس توپ نيز از چوب بيد و يا بامبو مي باشد كه در شرايط بازي هاي تمريني از نوع پلاستيكي و فومي آن هم استفاده مي شود

نوشته شده توسط ر. زراعتی در یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1387 ساعت 22:45 موضوع چوگان | لینک ثابت

باستاني ترين ميدان چوگان با استانداردهاي جهاني، هنوز در اصفهان چون نقشي بر جهان هستي، مي درخشد و زيباترين آثار تاريخي را گرداگرد خود برپا مي بيند.

"ميدان نقش جهان" اصفهان، که زيباترين ميدان تاريخي جهان محسوب مي شود و از جمله ميراث جهاني ارزشمند مي باشد، روزگاري ميزبان ماهرترين سوارکاراني بوده است که گوي را به ضربه چوگان خود از جلوي ورودي مسجد بي همتاي جامع عباسي تا نزديکي سر در باشکوه بازار قيصريه و برعکس به حرکت در مي آوردند. سلاطين صفوي، بزرگان و مهمانان خارجي از ايوان عمارت زيباي عالي قاپو -شاهکار معماري ايران- به نظاره پرسرعت ترين ورزشي مي پرداختند که ايرانيان باستان آن را ابداع نمودند تا نشان دهند که در عرصه دلاوري و ورزش نيز همچون بسياري موارد ديگر پيشرو هستند.

چوگان که لقب اولين ورزش تيمي جهان و نيز اولين بازي با توپ جهان را يدک مي کشد و به نام ايران شناخته مي شود، امروز نيازمند توجه اساسي است. اصفهان که هنوز ستون هاي سنگي مربوط به دروازه هاي چوگان در "ميدان نقش جهان" آن استوار است، پس از سالها ميزبان چوگان بازاني خواهد بود که هنر و ميراث نياکان خود را با گردش چوگان خويش به نمايش مي گذارند تا خاطرات گذشته را به ياد آورند. اميدواريم که در آينده نه چندان دور با تلاش دست اندکاران شاهد بازگشت ميدان زيباي نقش جهان به عرصه تاخت و تاز اسبان و سواران چوگان باشيم.

نوشته شده توسط ر. زراعتی در یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1387 ساعت 22:40 موضوع چوگان | لینک ثابت

متاسفانه مدتی است که بسیاری از ورزش های اصیل ایرانی به دست فراموشی سپرده شده اند .

وظیفه ی ما که نسل تازه ای در دفتر سرنوشت وطن عزیزمان ایران هستیم این است که بکوشیم این

رشته ها هر چه بهتر حفظ نماییم و حتی سعی کنیم آن ها را به مرز جهانی شدن برسانیم .

                                                                                                            انشاء الله

چوگان یکی از این رشته های ورزشی است.بر اساس مطالعات انجام شده مهد و زادگاه اين ورزش ايران

 باستان است و نام چوگان نيز از آن دوران به يادگار مانده است.
چوگان نخستين ورزش با گوي دنياست قابليت‌هاي فرهنگي و تاريخي ورزش چوگان به نحوي با زندگي

 ايران باستان گره خورده است كه حيطه كاري آن از ورزش بالاتر رفته و همچون ورزش باستاني به فرهنگ

 تبديل شده است. حسين سلطان‌زاده، يكي از كارشناسان گردشگري ورزشي در نشستي كه هر هفته

 براي دوره راهنمايان توريسم ورزشي در آكادمي ملي المپيك برگزار مي‌شود، با اشاره به قابليت‌هاي

تاريخي و ورزشي چوگان، گفت: «اين ورزش كه براساس اعلام فرهنگستان اسب انگلستان 600 سال

پيش از ميلاد مسيح در سرزمين ايرانيان و تورانيان بازي مي‌شده اكنون براي رشد نيازمند توجه بيشتري

 از سوي مسوولان گردشگري است.»
وي گفت: «تاريخ، آثار ادبي و هنري باقيمانده از چوگان در ايران مي‌تواند زمينه ثبت اين ورزش را در

ميراث‌جهاني فراهم كند. علاوه بر آن قديمي‌ترين ميدان بازي چوگان اكنون در ميدان نقش جهان اصفهان

قرار دارد و تغيير كاربري اين ميدان به انجام مسابقات نمادين در آن مي‌تواند به رونق گردشگري اصفهان و معرفي بيشتر اين ورزش بيانجامد.»
براساس اعلام رييس فدراسيون چوگان، كشور ايتاليا با تغيير كاربري يكي از ميادين خود در شهر رم و

برگزاري مسابقات نمادين سواركاري توانسته سالانه بيش از يك ميليارد دلار درآمد نصيب گردشگري

كشور خود كند.
سلطان‌‌زاده همچنين امكان تماشاي مسابقات زنان براي جنسيت‌هاي مختلف را با توجه به نوع پوشش

 ورزشكاران از قابليت‌هاي اين ورزش عنوان كرد و با اشاره به حضور تيم‌هاي زنان انگلستان و استراليا

براي برگزاري مسابقه با تيم ايران گفت: «اين دو تيم كه به دعوت فدراسيون چوگان كشورمان علاوه بر

برگزاري ديدار دوستانه با تيم ايران از جاذبه هاي فرهنگي اصفهان ديدن كردند پس از خروج با اعلام اين‌كه

 ديدشان به ايران تغيير كرده به علاقه‌مندان جاذبه‌هاي گردشگري ايران تبديل شدند.»

نوشته شده توسط ر. زراعتی در پنجشنبه نوزدهم اردیبهشت 1387 ساعت 10:40 موضوع چوگان | لینک ثابت

 

این سوالی است که شاید خیلی از شما تا به حال از خود پرسیده اید و البته شاید برخی بدانید که

اسکاتلند یکی از خاستگاههای این ورزش دوست داشتنی است. شما چه فکر می کنید. مقاله زیر ار

بخوانید تا در مورد گلف بیشتر بدانید.

آنچه که قطعا" مسلم است این است که همه ما می دانیم گلف از اسکاتلند آمده. اسکاتلندیها از زمانهای بسیار قدیم به این ورزش علاقه زیادی داشتند و برای انجام بازی های آن باشگاه هم داشتند که همه بازیکنان عضو آن بودند. گلف از همان زمان (قرن 15 میلادی) نیز به شیوه امروزی بازی می شد، توپ کوچک و سفید گلف را با چوب مخصوص روی زمین هل می دادند تا در سوراخی که در زمین چمن تعبیه شده بود بیفتد.

در حقیقت اولین نشانه های این ورزش در زمان شاه جیمز دوم (اسکاتلند) دیده شد ، کسی که در سال 1457 انجام دو ورزش فوتبال و گلف را ممنوع اعلام کرده بود.جیمز معتقد بود که با انجام این بازیها تیرکمانداران ارتش اسکاتلند از آمادگی رزمی دور می شوند. در سالهای 1471 و 1491 به ترتیب شاه جیمز سوم و چهارم نیز قانون تحریم را تمدید کردند. اما گلف این بازی جالب به صورتهای مختلف در اسکاتلند و کشورهای اطرافش ادامه یافت ، تا زمانیکه در سال 1744 اولین قوانین رسمی این رشته در ادینبورگ (Edinburgh) نوشته شد و پس از آن هر گلف باز آماتوری هم میتوانست با تکیه بر آن قوانین به انجان ورز مورد علاقه اش بپردازد.

اما آیا میتوان گفت که اسکاتلندیها مخترع گلف بوده اند؟
جواب این است: نمیتوان پاسخ کاملا" قطعی داد، چرا که شواهد مستدلی وجود دارد که نشان می دهد اسکاتلندیها خودشان از ورژنهای دیگری از این ورزش تاثیر گرفته اند. USGA اتحادیه گلف آمریکا در این زمینه می گوید: "در حالیکه بسیاری از اسکاتلندیها مدعی این مساله هستند که بازی گلف از کشور آنها به سراسر اروپا پخش شده شواهدی وجود دارد که نشان میدهد نخستین بار بازی توپ و چمن در فرانسه، آلمان و کشورهای لوکزامبورگ، هلندو بلژیک بازی میشده!" در آلمان در قرن 14 معمولا" این ورزش اغلب روی یخ انجام می شد و شبیه همان گلف روی چمن با ضربه چوب مخصوص به توپ از نقطه A به نقطهB هدایت می شد.

شاید به نظرتان بیاید که این ورزش شبیه هاکی ست. درسته؟
اما اینطور نیست، فقط چون این بازی در آلمان روی یخ بازی می شد ممکن است این تصور اشتباه را به وجود آورد. آلمانها و اسکاتلندیها هر دو در رواج این ورزش شریک بودند و در حقیقت کلمه " گلف" از تلفیق دو کلمه اسکاتلندی و آلمانی به وجود آمده که البته به علت علاقه زیادی که اسکاتلندی به انجام این بازی داشتند این باور در طول سالها میان مردم گسترش یافت که اسکاتلندی ها مخترع این بازی بوده اند. البته اسکاتلندی ها به جای یخ در زمینهای چمن کاری شده بازی میکردند.

آیا این فرضیه صحت دارد که آلمانها گلف را اختراع کرده اند؟
نه، اینطور نیست چرا که قبل از آن در بعضی کشورهای اروپایی نیز بازی می شد که اسناد معتبری از آن کشورها در دست نیست و در این جا نیز ما نمی خواهیم این مساله را انکار کنیم که اسکاتلندی ها نقش به سزایی در شکل گرفتن تاریخ این ورزش داشتند. مردم این کشور پیشرفتهای چشمگیر و قابل ملاحظه ای در گلف داشتند.

ریشه کلمه گلف از کجا آمده؟
آیا کلمه ایست که از حروف عبارت: فقط برای مردان ، ممنوع برا ی زنان Gentleman Only, Ladies Forbidden سرچشمه گرفته؟

جواب این است: خیر!
گلف مشتقی از این عبارت نیست و اگر پیش از این چنین چیزی شنیده بودید سریع آن را فراموش کنید و کسی را که به شما آن را گفته پیدا کرده و او را نیز از اشتباه درآورید! مانند اکثر کلمات مدرن امروزی کلمه " گلف" از زبان گویش محلی و قدیمی گرفته شده. البته بخشی از ریشه شناسی کلمه " گلف" از کلمات قدیمی اسکاتلندی " "Golve و " "Goff گرفته شده که در اصل مشتقی از کلمه آلمانی قرون وسطایی Kolf " " بوده است.

این اصطلاحkolf به معنای باشگاه (Club) است. در قرن 16 کلمه گلف برای این بازی به صورت بین المللی تصویب شد!

نوشته شده توسط ر. زراعتی در پنجشنبه نوزدهم اردیبهشت 1387 ساعت 9:9 موضوع گلف | لینک ثابت

چرا ورزش در آب؟

                                                                  
در آب بودن به خودی خود موجب میشود که شما ورزش کنید زیرا هر حرکت شما در واقع عملی برای غلبه بر مقاومت آب بر بدن شما است. البته منظور ما از ورزش در آب، شنا نیست. منظور انجام دادن حرکات ورزشی مانند پیاده روی، ایروبیک و نرمشهایی است که معمولا در خشکی انجام میگیرند.

ورزش در آب، اگر به طور صحیح انجام شود میتواند همانقدر که انجام این حرکات بر روی زمین موثرند، برای بدن مفید باشد. این ورزشها قدرت عضلانی، استقامت، نرمش و انعطاف پذیری و همچنین تعادل بهتر را برای ورزشکاران به ارمغان می آورند. پزشکان ورزش در آب را به دلایل زیر تجویز میکنند : 

نیروی رانش آب، تکیه گاه وزن بدن میشود. هنگامی که شما تا گردن در آب غوطه ور هستید، آب در حدود 90 درصد وزن شما را خنثی میکند و به طور قابل توجهی از فشار وزن بر روی مفاصل، استخوانها و ماهیچه ها میکاهد. شما به جای اینکه با تمام وزن خود بر روی زمین محکمی فرود بیایید، تنها با ده درصد وزن خود ایستاده اید. این خاصیت، میزان جراحات و آسیبهای حین ورزش را به شدت کم میکند. 

هنگام غوطه وری در آب، جریان خون سریعتر میشود و سلامت قلب و عروق شما را بهبود میبخشد.

در صورتی که دچار آسیب دیدگی و تورم در بخشی از بدن باشید، فشار آب بر روی بدن از شدت تورم کاسته و درد را تخفیف میدهد. 

از آنجایی که آب محیطی متراکم تر از هوا است، شما با حرکت در آب مقاومتی از 4 تا 44 درصد بیشتر از مقاومت هوا را تجربه میکنید. ورزش در آب و غلبه بر این مقاومت، مانند آن است که وزنه هایی به دست و پای خود بسته باشید یا با دستگاههای وزنه دار به ورزش بپردازید، با این حسن که انجام این حرکات در آب کم خطرتر است. 

از آنجایی که نیروی جاذبه در آب کم میشود، شما در آب میتوانید آن دسته از حرکات کششی که انجام آن در خشکی برایتان ممکن نیست را انجام دهید. 

فشار عمق آب بر روی بدن، مفاصل، ماهیچه ها و اندامهای داخلی، در حین ورزش مانند یک ماساژ خوب، به تمام بدن آرامش بخشیده و مانع کوفتگی بدن میشود.

ورزش در آب برای چه کسانی مناسب است؟
هر کس میتواند به ورزش در آب بپردازد اما برای کسی که دارای یک یا چند نمونه از مشخصات زیر باشد، از هر ورزشی مناسبتر است : 

ابتلا به آرتروز یا هر مشکل مفصلی دیگر
 اضافه وزن یا چاقی مفرط
بیشتر اوقات روز را در بی تحرکی سپری کند و به دنبال روشی ساده برای آغاز ورزش باشد
 در حال طی کردن دوران نقاهت بعد از آسیب دیدگی یا یک جراحی بوده و قصد دارد با اجازه پزشک به این ورزش بپردازد
 ابتلا به مشکلاتی در ناحیه پشت
 ضعیف بودن ماهیچه های پا
 بارداری
 سالخوردگی

ادامه مطلب

نوشته شده توسط ر. زراعتی در چهارشنبه یازدهم اردیبهشت 1387 ساعت 21:47 موضوع | لینک ثابت

بد نیست نگاهی به دیدگاه اندیشمندان بزرگ اسلام در باره ورزش و فواید آن داشته باشیم.

1- ابن سینا:   

 ورزش، حرکتی است تابع اراده. در ورزش، تنفس بلند و بزرگ و پی در پی می آید [مراد، تنفس عمیق و شدت تنفس در اثر بالا رفتن مقدار اکسیژن مصرفی است]. هر کس بتواند با اسلوب صحیح و متناسب با اعتدال مزاجش و در وقت و هنگام مناسب ورزش کند، از چاره جویی [پیش گیری] و مداوای بیماری های مزاجی که در دنباله آن می آید، بی نیاز می گردد. این بهره برداری از ورزش هنگامی میسّر است که دستورات دیگر بهداشتی را به کلی مراعات کند.

آن چه که امروزه در دنیای غرب تحت عنوان تربیت بدنی و ورزش، و آثار مفید آن بر روی بدن مورد توجه است، شالوده اش از او [ابن سینا] ست. او در کتاب گران بهایش، قانون در طب – که در عالم طب معروف است و مسائل پزشکی در آن مطرح گردیده و اطبای بعد از او با الهام از این کتاب به امور طبابت پرداختند، و بارها در کشورهای خارجی تجدید چاپ گردیده – فصلی را به پرورش بدن و ورزش و آثار آن اختصاص داده است و نظرهایی را ارائه نموده است که قسمت اعظم آن در باب تربیت بدنی و ورزش، امروزه نیز مورد قبول می باشد.

2- خواجه نصیرالدین طوسی:   

 در فراگیری [ممارست و تجربه حاصل کردن] هر فنی، ریاضت [ورزش و بازی] که تحریک حرارت غریزی و حفظ صحّت و نفی کسالت و بلادت [کند فهمی] و حدّت ذکا [شدت هوشیاری و سرعت انتقال و سرعت فهم] و بعث نشاط [برانگیخته شدن سرور و بشاشیّت جسمی و روانی] لازم است که به عادت گیرند.

3- ابن خلدون:   

در شهرها هوا به علت در آمیختن با بخارهای گندیده ای که از فزونی فضولات حاصل می شود، فاسد می گردد، در صورتی که هوا به روح نشاط می بخشد و نشاط روح به علت اثر حرارت غریزی به تقویت و هضم غذا کمک می کند؛ علاوه بر آن چه ذکر شد، ورزش نیز در تعب و نشاط روح، دخیل است که این تعب و نشاط در شهرنشینان کمتر است، به دلیل این که در پیش شهرنشینان، ورزش وجود ندارد؛ علتش این است که آنان غالباً در حالت سکونت و آرامشند و از ثمرات ورزش به هیچ وجه بهره مند نمی شوند، و هیچ نشانه ای از آن در میان ایشان یافت نمی شود؛ بدین دلیل، بیماری های بسیاری در شهرها و بلاد بروز می کند و نسبت به بروز امراض، مردم شهرها به این فن [پزشکی] نیازمند می شوند.

4- شجاع (نویسنده کتاب انیس الناس):

 بر پدر است که تا رضاع [شیر خوارگی] طفل تمام شد، به تادیب و ریاضت او مشغول گردد و مواد ذیل را به او بیاموزد:

الف) فرایض و سنن و قرآنش بیاموزند؛

ب) مقدمات علمی [تعلیمش کند] آن قدر که از دایره عوام بیرون آید تا بعد از آن او خود بی سعی کس، علم خود را زیاد سازد؛

پ) ملعم سلاح ورزی و سواری ملازمش سازد؛

ث) خط و شنا کردن بیاموزد.

نوشته شده توسط ر. زراعتی در سه شنبه دهم اردیبهشت 1387 ساعت 21:47 موضوع | لینک ثابت

سيستم تحليل حركت:

اين سيستم برای اندازه گيری اطلاعات سينماتيکی حرکت به کار می رود. اين اطلاعات شامل جابه جايی، سرعت و شتاب های خطی و زاويه ای می شود.

سيستم يادشده دارای دو بخش نرم افزاری و سخت افزاری است. بخش  سخت افزاری دربرگيرندة فريم کاليبراسيون، دوربين ها و نشانگرها (markers ) است.

با استفاده از اين سيستم می توان حرکت را در دو بعد (با استفاده از يک دوربين) يا سه بعد (با استفاده از دو دوربين يا بيش تر) تجزيه و تحليل کرد.

گفتنی است که دوربين های آناليز حرکت دارای قابليت تصويربرداری تا نرخ 1000 هرتز (1000 فريم در ثانيه) هستند.

مراحل کار با سيستم های ساخت کارخانجات مختلف، متفاوت است ولی به طور کلی مراحل کار در آزمون آناليز حرکت از قرار زير است:

پس از تنظيم مکان دوربين ها، نخستين مرحله در تست آناليز حرکت، مرحلة کاليبراسيون است. در اين مرحله، از فريم کاليبراسيون (شکل زير) تصويربرداری صورت می گيرد و به اين وسيله، مشخصات مکانِ آزمون تعيين می شود.

پس از اين مرحله، بر روی مفاصل مورد نظر نشانگر  نصب می شود.

جايگزينی مکان دقيق نشانگر، مستلزم کسب تجربه است.

پس از قرارگيری نشانگرها بر روی مفاصل، از حرکت ورزشکار با دوربين هايی با سرعت بالا فيلمبرداری می شود. سپس بر روی تصاوير فرآيندهای ويدئويی صورت می گيرد و تصاوير نهايی به نرم افزار تحليل حرکت وارد می شوند. اين نرم افزار با دنبال کردن  نشانگرها، اطلاعات سينماتيک حرکت را استخراج می کند.

نوشته شده توسط ر. زراعتی در یکشنبه هشتم اردیبهشت 1387 ساعت 22:33 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط ر. زراعتی در یکشنبه هشتم اردیبهشت 1387 ساعت 22:32 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط ر. زراعتی در یکشنبه هشتم اردیبهشت 1387 ساعت 22:26 موضوع | لینک ثابت

گروهى از مردم هيچ گاه ورزش نمى كنند و عده اى نيز بيش از حد ورزش ‍ مى كنند و براى رسيدن به مقام قهرمانى ، با ورزش بيش از حد، سلامتى خويش را به مخاطره مى اندازند، در حالى كه ورزش براى كسب و يا حفظ سلامتى است . هم گروه اول كه تفريط مى كنند به خطا مى روند، و هم گروه دوم كه افراط. راه صحيح و عقلايى ، راه سوم است ؛ يعنى حد وسط بين افراط و تفريط. به طور كلى در همه شؤ ون و امور زندگى ، راه ميانه و معتدل ، بهترين راه است . خداوند متعال در قرآن كريم ، امت اسلامى را - كه بهترين امت است - به عنوان ((امت وسط و ميانه )) معرفى مى فرمايد:
و كذلك جعلناكم امة وسطا لتكونوا شهداء على الناس ؛⁽¹⁷⁷⁾
و ما همچنين شما را گروهى ميانه رو قرار داديم تا بر مردم گواه باشيد.
حضرت على عليه السّلام نيز به صور مختلف ، راه ميانه را به عنوان بهترين راه معرفى فرموده اند:
اليمين و الشمال مضلة ، و الطريق الوسطى هى الجادة ؛⁽¹⁷⁸⁾
رفتن از راست و چپ راه به گم راهى مى انجامد، و راه راست ، ميانه است .))
نحن النمرقة الوسطى بها يلحق التالى ، و اليها يرجع الغالى ؛⁽¹⁷⁹⁾
ما (اهل بيت چون ) پشتى هستيم در ميانه (يعنى ما راه راست و بر حد اعتدال مى باشيم ) آن كه وامانده ، خود را به آنان پشتى برساند، و آن كه تجاوز كرده و پيشى گرفته ، به جانب آن پشتى بازگشت نمايد (تا از گم راهى برهد).
وليكن احب الامور اوسطها فى الحق ؛⁽¹⁸⁰⁾
(اى مالك اشتر!) و كارى كه بايد بيش از هر كار دوست داشته باشى ، ميانه روى در حق است .
و خير الناس فى حالا النمط الاوسط فالزموه ؛⁽¹⁸¹⁾
و بهترين مردم درباره من ، گروه ميانه مى باشند، پس همراه اين گروه باشيد.
بنابراين ، ورزش هم از اين قاعده مستثنا نبوده و بايد در آن ميانه روى نمود، نه افراط و نه تفريط. هميشه ورزش در حد معمول و متناسب با سن و وضعيت جسمانى و كشش بدن و شغل مفيد بوده و حتى خستگى ناشى از اين مقدار ورزش ، لذت بخش و آرامش آفرين است .
خستگى اندك ناشى از تمرين هاى ورزشى ، عامل خوبى جهت جلوگيرى از بى خوابى است ، هر چند كه تمرين هاى زياد از حد و خستگى زياد ماهيچه ها، آثار معكوس دارند، كه بايد از آن اجتناب كرد.⁽¹⁸²⁾
در اين جا توجه شما را به نظريات گروهى از دانشمندان و متخصصان در اين خصوص جلب مى نمايم :
شهيد دكتر سيد رضا پاك نژاد:
كسى كه فعاليت و ورزش مدام را بخواهد، در پى آن پيدايش بيمارى است ؛ و آن كه به استراحت و تقويت هميشگى چشم دوخته ، به دنبالش ‍ رنج و درد مى باشد، و براى اين كه رشد مناسب ، تعادل مطلوب و بالاخره سلامتى و شادابى بر قرار باشد، بايد ميان فعاليت و استراحت ، زندگى كرد؛ زندگى كرد؛ نه استراحت بدون ورزش ارزش دارد و نه ورزش بدون استراحت سودى مى رساند. بلكه همه ضرر است .⁽¹⁸³⁾
على بن سهل بن ابن طبرى (192 - 247 ه‍ ق ):
اگر اين ورزش ها و حركات بدنى ، از حد خودش تجاوز نمايد، موجب مى گردد كه مواد زايد بدن ، زير جلد (پوست ) جمع گردد و سپس همين فضولات جمع شده در زير پوست ، پوست را بتركاند و ترك خوردگى در پوست بر اثر جمع شدگى ، چون انقباض پوست در سرما، سبب پديد آمدن جراحت و زخم هايى در پوست بدن گردد.
و نيز ديگر از مضرات ، ورزش به افراط و بى موقع با پر بودن شكم و معده و اين كه تازه شروع به هضم غذا مى نمايد، موجب دردسر و اختلال در كار كبد مى گردد.⁽¹⁸⁴⁾

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

منبع : تفسیر نمونه

نوشته شده توسط ر. زراعتی در یکشنبه هشتم اردیبهشت 1387 ساعت 22:21 موضوع | لینک ثابت

هدف ورزش ایجاد راندمان بهتری در انجام کار عضلانی در اثر ذخیره

کردن عمومی نیروهاست. در اثر ورزش حرکات بهتر منظم هماهنگ

شده ، خستگی دیرتر ظاهر گشته و همراه با افزایش نیروی عضلانی

مقاومت بدن زیادتر می شود.

شغل باعث بروز عدم هم آهنگی در عضلات می شود. زیرا انسان بسته به شغلی که دارد مجبور است یکدسته از حرکاتی که بوسیله آن ها گروه معینی عضلات تحریک می شوند ، انجام دهد. بی حرکتی و خانه نشینی دستگاه عضلانی را آن طور که شایسته است به کار نمی اندازد. هدف ورزش بهبود بحشیدن و درمان نمودن همین عدم تعادل است.

ورزش راندمان بهتری در عمل احشاء باعث می گردد.

ورزش در عین حال که باعث انجام منظم حرکات دقیق و ایجاد روح تصمیم و تهور انعکاسی می شود بواسطه پرورش دستگاه عصبی و انعکاس های مربوط به آن سبب توسعه نظم در امور شخصی و اجتماعی می گردد.

از نقطه نظر بهداشت عمومی ، ورزش در حقیقت یک تفریح سالم پس از هر کار را تشکیل می دهد و از این جهت در ردیف بهترین وسائل پیشگیری در برابر اعتیاد و بیماری های الکلی جای می گیرد!

به طور کلی گرچه افزایش نیروی عضلانی به عنوان تاثیر اصلی ورزش به وسیله بسیاری افراد مورد مطالعه قرارگرفته ولی در حقیقت یک اثر فرعی ورزش بیش نیست، عضله به تنهایی هدف نیست بلکه بوسیله عضلات است که اراده توفیق بهبود حالت جسمی و روحی را بدست می آورد. 

نوشته شده توسط ر. زراعتی در یکشنبه یکم اردیبهشت 1387 ساعت 21:21 موضوع | لینک ثابت

بسم الله النور  

دوستان عزیز سلام

هدف از برقراری این وبلاگ این است که  بتوانیم به دور از مسائل تئوری

و شعارها به معنای حقیقی ورزش پی ببریم و ریشه های آن را در آیین

 مقدس اسلام و تاثیرات بسزای آن بر بدن و حتی زندگی روحی و روانی

 بشر را بررسی کنیم و بتوانیم این آموزه های ارزشمند به طور عملی در

 زندگی خویش به کار بندیم.

امید آن است که بتوانیم بیشترین خدمت را در راه سلامت هرچه بیشتر

 شما عزیزان به عمل آوریم.

یا علی!

نوشته شده توسط ر. زراعتی در یکشنبه یکم اردیبهشت 1387 ساعت 20:56 موضوع | لینک ثابت